Ogłoszenia
— Nowe poprawki w systemie Quidditcha.
Otwarcie forum: 14.07.2020 r.
RegulaminJak zacząć grę?
Rezerwacje
W.
admin-szef
MG
ekipa forum
R.
grafik naczelny
Po ostatecznym upadku Voldemorta, społeczność czarodziejów powitała XXI wiek w szampańskich nastrojach, wspólnie dążąc do zmian, które miałyby sprawić, że wszystkim będzie żyło się lepiej… i, po części, udało jej się to osiągnąć. Nowe pokolenie wyrasta nie tylko w świecie potępiającym wojnę, ale i takim, który stara się zaakceptować niektóre mugolskie wynalazki, doceniając ich przydatność czy pomysłowość. Wydawać by się mogło, że niezależnie od swojego pochodzenia, wszyscy czarodzieje są równi… ale czy na pewno?
Niestety, prawdą jest, że ciężko porzucić stare obyczaje, a w ludzkiej psychice istnieje skłonność do podziału na „nich” i „nas”. Choć na papierze czystość krwi straciła na znaczeniu, wciąż istnieją arystokratyczne rodziny, które szczycą się swoimi długowiecznymi tradycjami i wcale nie zamierzają z nich rezygnować.
19.04. – 30.05.
14.03: lekcja latania dla zaawansowanych.
20.03: mecz ligi międzyszkolnej.
20.03: lekcja OPCM dla klas V.
18.04: lekcja zielarstwa dla klas VII.
138
176
119
105



Eliksiry
#1
Eliksiry

Spis treści: Aby zaproponować nową pozycję do spisu, zgłoś ją tutaj.

Tworzenie eliksirów dzieli się na etapy. Podczas fabularnej próby uwarzenia eliksiru, każdy etap musi zostać opatrzony rzutem kostką, która określi skuteczność podejmowanych działań. Ostateczny efekt próby określa MG nadzorujący.

Mechanika warzenia eliksirów

1. Każdy eliksir ma określoną ilość etapów, z których każdy wymaga pojedynczego rzutu kostką d100, z doliczeniem ewentualnych punktów bonusowych:
1.1. Za posiadany bonus adekwatny do tworzonego eliksiru: +5 punktów;
1.2. Za posiadanie do dwóch fabularnie zdobytych składników: +5 punktów;
1.3. Za posiadanie fabularnie zdobytych składników (3 lub więcej): +10 punktów.
2. Progi punktowe zgodne są z podstawowymi zasadami mechaniki forum.
3. Powodzenie wszystkich etapów gwarantuje prawidłowe uwarzenie eliksiru.
4. W przypadku niepowodzenia jakiegokolwiek etapu, postaci przysługuje rzut ratunkowy kością  d100. Następnie do wyniku rzutu dodaje się 100/n za każdy etap zakończony pomyślnie, oraz odejmuje 100/n, za każdy etap, który zakończył się porażką, gdzie n — liczba etapów warzenia eliksiru.
4.1. Wynik < 25 oznacza całkowite niepowodzenie w warzeniu eliksiru;
4.2. Wynik 25-49 oznacza uwarzenie eliksiru o nieprzewidywalnym efekcie działania;
4.3. Wynik 50-74 oznacza uwarzenie poprawnego eliksiru o słabym efekcie działania;
4.4. Wynik > 75 oznacza skuteczne uwarzenie w pełni działającego eliksiru.


#2
Poziom podstawowy

Napój leczący z czyraków
Działanie:
Leczy czyraki, także te wywołane zaklęciem.
Składniki:
suszona pokrzywa – ok. 6 średnich liści
kły węża – 6 sztuk
rogate ślimaki – 4 sztuki
kolce jeżozwierza – 2 sztuki
gryzące cebule – 2 średnie
śluz gumochłona – 1 miarka
sproszkowany korzeń imbiru – szczypta
marynowane kolce jeżanki – ½ miarki
Przygotowanie eliksiru:
Kły węża rozgnieć tłuczkiem na drobny proszek, gryzące cebule posiekaj drobno. Dodaj te składniki kolejno do kociołka z wodą, zamieszaj pięć razy w prawo i podgrzewaj powoli. Wrzuć liście suszonej pokrzywy, machnij różdżką nad kociołkiem, a następnie wlej śluz gumochłona. Zamieszaj energicznie dwa razy w lewo i kiedy ciecz będzie nadal wirować, wrzuć szczyptę sproszkowanego imbiru. Odczekaj do wrzenia, a następnie dodaj marynowane kolce jeżanek. Dodaj rogate ślimaki i kolce jeżozwierza, zamieszaj trzy razy w prawo i raz w lewo. Kiedy nad powierzchnią wywaru pojawi się różowy dym, zdejmij kociołek z ognia.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir bujnego owłosienia
Działanie:
Powoduje przyspieszony porost włosów na obszarach, w które eliksir został wtarty lub na całym ciele w przypadku wypicia.
Składniki:
szczurze ogony – 4 sztuki
liście dziurawca zwyczajnego – 2 sztuki
pancerz skarabeusza – pół miarki
włosy pufka – szczypta
Przygotowanie eliksiru:
Szczurze ogony posiekaj na równe, 5 milimetrowe kawałki, następnie utrzyj suszone liście dziurawca na proszek. Przed wrzuceniem do kociołka, składniki zmieszaj ze sobą. Po zagotowaniu roztworu, mieszaj trzykrotnie w kierunku przeciwnym do ruchów wskazówek zegara. Czynność powtarzaj w odstępach minutowych aż do uzyskania brązowej barwy. Dodawaj stopniowo pół miarki pokruszonych pancerzyków skarabeusza i gotuj na małym ogniu przez 15 minut. Dodaj szczyptę włosów pufka, zamieszaj eliksir dwa razy zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Pozostaw eliksir do ostygnięcia. Po schłodzeniu powinien przyjąć żółtą, słomkową barwę.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir Bulgeye
Działanie:
Po wypiciu eliksiru pęcznieją oczy.
Składniki:
oczy żuka – 1 miarka
oczy węgorza – 2 sztuki
owoce jemioły – 1 miarka
łopian – ok. 10 dużych liści
sok z chorbotka – 1/2 miarki
Przygotowanie eliksiru:
Liście łopianu wstępnie przegotuj, odsącz i utrzyj na papkę razem z owocami jemioły. Oczyść kociołek, napełnij czystą, zimną wodą. Wlej sok z chorbotka, machnij różdżką nad kociołkiem, następnie podgrzewaj na małym ogniu. W momencie zagotowania dodaj oczy żuka i mieszaj energicznie w jedną stronę przez pięć minut. Dodaj wcześniej przygotowaną papkę z roślin, dorzucając ją partiami i mieszając jednocześnie w odwrotną stronę, niż poprzednio. Kiedy mieszanka osiągnie cytrynowożółty kolor, dodaj ostrożnie oczy węgorza i zmniejsz płomień pod kociołkiem. Po około kwadransie eliksir powinien przybrać zieloną barwę, wtedy należy zdjąć go z ognia. Będzie gotowy do użycia po wystudzeniu.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Mikstura powodująca senność
Działanie:
Powoduje senność u osoby pijącej. Już same jego opary wywołują znużenie.
Składniki:
kwiaty kozłka lekarskiego – 2 miarki
sproszkowany kamień księżycowy – 1/2 miarki
żółć pancernika – 1 miarka
lawenda – 1 i 1/2 miarki
melisa – 1 miarka
Przygotowanie eliksiru:
Kozłek, melisę oraz lawendę posiekaj na małe kawałeczki, wrzuć do wody i na dużym ogniu doprowadź do zagotowania. Wtedy zamieszaj miksturę trzy razy w lewo i trzy razy w prawo. Następnie dodaj żółć pancernika i mieszaj energicznie raz w prawo, raz w lewo. Po około trzech minutach wywar powinien przybrać jadowicie żółtą barwę. Wrzuć sproszkowany kamień księżycowy i zmniejsz płomień pod kociołkiem. Gotuj, dopóki eliksir nie straci całkowicie barwy i nie uzyska gęstej, ale wciąż płynnej konsystencji.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir chroniący przed ogniem
Działanie:
Przez kilka minut chroni użytkownika przed działaniem magicznych oraz naturalnych płomieni. Po wypiciu powoduje silne uczucie chłodu w całym ciele.
Składniki:
krew salamandry – 200ml
brodawkolep – 1 sztuka
mięta pieprzowa – 20 liści
wybuchające muchomory – 3 sztuki
Przygotowanie eliksiru:
Zagotuj krew salamandry, aż do spienienia. Dodaj zgniecione liście mięty pieprzowej, a następnie zalej zimną wodą. Postaw na małym ogniu. Wybuchające muchomory pokrój w kostkę i wrzuć do kociołka, gdy woda zacznie się gotować. Wrzuć brodawkolep, stuknij różdżką w kociołek, gotuj przez pięć minut mieszając.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir na kaszel
Działanie:
Łagodzi kaszel dowolnego pochodzenia i rodzaju.
Składniki:
korzeń imbiru – jedna sztuka
liście mięty – ½ miarki
skaczące cebule – 2 sztuki
włosy pufka – ½ miarki
szczurze ogony – 2 sztuki
Sposób przygotowania:
Szczurze ogony zagotuj z liśćmi mięty, zamieszaj trzykrotnie w prawo i odcedź. Ponownie doprowadź miksturę do wrzenia, dodaj drobno posiekany korzeń imbiru. Skaczące cebule pokrój w drobną kostkę i dodaj do wywaru, gdy zabarwi się na zielono. Dodaj włosy pufka i zamieszaj trzykrotnie w prawo, a następnie utrzymuj stałą temperaturę, dopóki eliksir nie zyska konsystencji budyniu.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir pieprzowy
Działanie:
Rozgrzewa, łagodzi objawy przeziębienia, jednak nie leczy. Po jego zażyciu do kilku godzin z uszu użytkownika może wydobywać się para.
Składniki:
róg dwurożca
korzeń mandragory
woda miodowa – 15ml
Przygotowanie eliksiru:
Zetrzyj róg dwurożca na proszek i zalej wodą miodową. Korzeń mandragory pokrój w równe plasterki i wrzuć do gotującej się wody. Gotuj przez piętnaście minut, następnie wyłów mandragorę i dodaj wcześniej przygotowaną mieszankę. Zamieszaj dwa razy w lewo.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir powodujący kurczenie się ludzi i zwierząt
Działanie:
Powoduje kurczenie się ludzi lub zwierząt przez spożycie lub polanie.
Składniki:
suszone figi – 2 sztuki
dżdżownice – 5 sztuk
korzonki stokrotki – 1 i ½ miarki
sok z pijawek – 1 miarka
śledziona szczura – 1 sztuka
Sposób przygotowania:
Wyciśnij sok z suszonych fig i dodaj do kociołka z zimną wodą, mieszając podczas wlewania. Podgrzewaj delikatnie, a gdy w wywarze pojawią się pierwsze bąbelki, dodaj posiekane korzonki stokrotki. Następnie wrzuć dżdżownice i zamieszaj energicznie pięć razy w lewo, a potem trzy razy w prawo. Dodaj jedną miarkę soku z pijawek i mieszaj powoli, aż wywar nie nabierze turkusowej barwy. Wstrząśnij mocno śledzioną szczura i ostrożnie włóż ją do kociołka. Doprowadź miksturę do wrzenia, a różdżką zakreślaj coraz mniejsze kręgi nad kociołkiem, równolegle do poziomu płynu. Gdy wywar nabierze zielonej barwy, zdejmij kociołek z ognia i pozostaw eliksir do wystudzenia.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Antidotum na ugryzienia bahanek
Działanie:
Niweluje skutki ugryzienia przez bahanki.
Składniki:
ogniste nasiona – 3 sztuki
róg garboroga
żądło żądlibąka
pancerz chropianka
Przygotowanie eliksiru:
Zalej róg garboroga wodą i doprowadź do wrzenia. Pozostaw na dużym ogniu przez dziesięć minut, a następnie wyłów róg. W moździerzu utrzyj pancerz chropianka i ogniste nasiona, a następnie małymi porcjami wsyp otrzymany proszek do wywaru. Machnij nad kociołkiem różdżką. Zamieszaj miksturę trzy razy w prawo, następnie dwa w lewo i cztery znowu w prawo. Zmniejsz ogień, utrzymując eliksir w stałej temperaturze przez dziesięć minut, a następnie zgaś płomień. Wrzuć żądło żądlibąka, a następnie mieszaj jednostajnym ruchem aż do osiągnięcia barwy niebieskiej, pozwalając eliksirowi ostygnąć. Następnie zetrzyj róg i dodaj z powrotem do kociołka. Po zagotowaniu wywar powinien zmienić kolor na zielony.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir odtruwający
Działanie:
Leczy proste zatrucia zwykłe i magiczne.
Składniki:
bezoar – 2 sztuki
mięta pieprzowa – 2 miarki
sproszkowany róg jednorożca – szczypta
owoce jemioły – 2 sztuki
Przygotowanie eliksiru:
Bezoar rozgnieć na bardzo drobny proszek. Dodaj do kociołka z letnią wodą, po czym wrzuć porwane liście mięty. Podgrzewaj na średnim ogniu przez pięć minut, po czym machnij różdżką nad wywarem. Pozostaw na małym ogniu przez 34 minuty. Dodaj szczyptę sproszkowanego rogu jednorożca i zamieszaj dwukrotnie w prawo. Wrzuć do kociołka owoce jemioły i zamieszaj dwa razy w lewo. Machnij różdżką nad kociołkiem i pozostaw eliksir do ostudzenia.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Bahanocyd
Działanie:
Paraliżuje bahanki na okres około dziesięciu minut.
Składniki:
wydzielina korniczaka – 1 miarka
muszla toksyczka – 1 sztuka
smocza wątroba – 1 sztuka
esencja z szaleju jadowitego – 4 krople
nalewka z pięciornika kurze ziele – 1 kropla
Przygotowanie eliksiru:
Wlej wydzielinę korniczaka do kociołka z ciepłą wodą i zamieszaj energicznie. Muszlę toksyczka utrzyj i dodaj do wywaru, podgrzewając na dużym ogniu. Dodaj smoczą wątrobę i zamieszaj energicznie cztery razy w lewo. Dodaj esencję z szaleju jadowitego i nalewkę z pięciornika kurze ziele. Zgaś ogień i mieszaj powoli aż do wystudzenia. Na koniec machnij różdżką nad kociołkiem.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Wywar dekompresyjny
Działanie:
Przywraca naturalny rozmiar skurczonych magicznie obiektów, zwierząt i ludzi.
Składniki:
tasznik – 1 miarka
miód – 1 miarka
jad bahanek – 1/2 miarki
szczurze ogony – 3 sztuki
pokrzywa – 1 i 1/2 miarki
kwiaty ciemiernika – 1 miarka
owoce plangentinki – ok. 4 dużych sztuk
Przygotowanie eliksiru:
Posiekany tasznik dokładnie wymieszaj z miodem, dodaj jad bahanek i połącz w jednolitą masę. Dodawaj małymi porcjami do gotującej się wody, na koniec zamieszaj energicznie trzema obrotami w lewo. Stuknij różdżką w kociołek, dodaj szczurze ogony i pozostaw miksturę w stanie wrzenia na osiem minut. Po tym czasie wywar powinien zacząć wydzielać wyraźną woń łąki. Dodaj wtedy posiekaną pokrzywę oraz kwiaty ciemiernika, pozwalając im pływać na wierzchu wywaru. Zmniejsz płomień i pozostaw na dwanaście minut, a następnie zbierz dokładnie pokrzywę oraz ciemiernik i wyłów szczurze ogony. Dodaj do eliksiru sok wyciśnięty z owoców plangentinki i mieszaj w prawo, dopóki wywar nie przybierze kremowobiałej barwy. Pozostaw do ostygnięcia.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir rozdymający
Działanie:
Powoduje powiększenie rozmiarów każdej rzeczy, która zostanie nim polana.
Składniki:
skrzydło żądlibąka – 4 sztuki
suszone liście pokrzywy – 2 miarki
oczy rozdymki – ½ miarki
śledziona nietoperza – 1 sztuka
Sposób przygotowania:
Oczy rozdymki rozdrobnij w moździerzu razem z liśćmi pokrzywy. Połowę powstałej mieszanki dodaj do kociołka z letnią wodą i podgrzewaj na dużym ogniu, cały czas mieszając w lewo. Po zagotowaniu dodaj druga połowę i mieszaj cały czas w prawo, dopóki eliksir nie przybierze złotawej barwy. Machnij różdżką nad kociołkiem i pozostaw do wystygnięcia na godzinę. Potem dodaj śledzionę nietoperza, zamieszaj cztery razy w lewo, a na koniec wrzuć skrzydła żądlibąka i jeszcze raz zagotuj.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir rozśmieszający
Działanie:
Wywołuje śmiech u osoby pijącej.
Składniki:
woda źródlana
nać raptuśnika – 1 sztuka
skrzydła żądlibąka – 1 sztuka
kolce szpiczaka – 3 sztuki
włosy z jednego pufka
sproszkowany chrzan – 1 szczypta
Przygotowanie eliksiru:
Do kociołka wlej czystą, źródlaną wodę. Wrzuć drobno posiekaną nać raptuśnika i mieszaj powoli, aż wywar nabierze ciemnozielonego koloru. Parsknij do mikstury, a potem dodaj zmiażdżone skrzydła żądlibąka. Kontynuuj powolne mieszanie, a po około dziesięciu minutach dodaj kolce szpiczaka. Podgrzej miksturę na średnim ogniu i mieszaj ją energicznie, a gdy pojawią się pierwsze oznaki wrzenia, zdejmij kociołek z ognia i zachichocz do środka. Podgrzej miksturę jeszcze raz i dodaj świeżo ogolone włosy z pufka. Mieszaj energicznie, dopóki wywar nie zawrze, po czym zaśmiej się głośno i niekontrolowanie. Dodaj szczyptę chrzanu, zamieszaj z werwą i zdejmij eliksir z ognia. Gdy płyn przestanie wirować, podgrzewaj znów, aż eliksir przybierze barwę słonecznej żółci. Na koniec machnij różdżką nad kociołkiem.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Eliksir spokoju
Działanie:
Łagodzi niepokój i pobudzenie.
Składniki:
sproszkowany kamień księżycowy – jedna sztuka
syrop z ciemiernika – 1 miarka
sproszkowane kolce jeżozwierza – ½ miarki
sproszkowany róg jednorożca – z 1 sztuki
Sposób przygotowania:
Do kociołka z letnią wodą dodaj sproszkowany kamień księżycowy i podgrzewaj na wolnym ogniu, aż drobiny rozpuszczą się. Zamieszaj powoli jeden raz w prawo i podgrzewaj do momentu, w którym eliksir zmieni kolor na różowy. Potem rozsyp na powierzchni eliksiru sproszkowany róg jednorożca, zamieszaj powoli jeden raz w prawo i doprowadź do stanu tuż przed wrzeniem. Zanim wywar się zagotuje, wlej cienkim strumieniem syrop z ciemiernika i zdejmij kociołek z ognia. Do stygnącego eliksiru dodaj sproszkowane kolce jeżozwierza, zamieszaj dwukrotnie w prawo i nie koniec wykonaj różdżką powolną ósemkę nad kociołkiem.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Mikstura wywołująca dreszcze
Działanie: Powoduje u pijącego pojawienie się dreszczy jak przy wysokiej gorączce, jednak nie podnosi temperatury.
Składniki:
liść oleandra – 3 sztuki
płatki kwiatów słonecznika – ½ miarki
piołun - ½ miarki
liście barwinka pospolitego – 1 miarka
niedojrzałe owoce orzecha włoskiego – 7 sztuk
Sposób przygotowania: Posiekaj drobno liście oleandra i barwinka. Wrzuć je do gotującej się wody i mieszaj w lewo przez dwie minuty. Zetrzyj skórkę z owoców orzecha, dodaj płatki słonecznika i utrzyj na pastę. Rozgnieć piołun do puszczenia soku, a następnie dodaj go do wywaru. Wzdrygnij się i stuknij różdżką w kociołek. Gotuj całość przez dziesięć minut na wolnym ogniu. Dodaj pastę, po każdej porcji mieszając raz w prawo. Eliksir będzie gotowy, gdy osiągnie jasnoszarą barwę.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru

Wywar z ruszczyka
Działanie: Przyspiesza gojenie się stłuczeń i wchłanianie krwiaków.
Składniki:
arnika górska – 5 kwiatów
owoce aceroli – 10 sztuk
ruszczyk kolczasty – 15 gałązek
owoce derenia jadalnego – 1 miarka
śluz gumochłona – ½ miarki
szałwia – 1 miarka
Sposób przygotowania: Owoce aceroli pokrój na ćwiartki i wrzuć do letniej wody. Zamieszaj trzykrotnie w prawo i gotuj przez kwadrans, nie pozwalając miksturze osiągnąć więcej niż osiemdziesiąt stopni. Dodaj kwiaty arniki. Wyciśnij sok z owoców ruszczyka oraz derenia, wlej go cienkim strumieniem do wywaru, a miąższ utrzyj z szałwią. Machnij różdżką nad kociołkiem, doprowadź zawartość do wrzenia i gotuj przez pięć minut. Dodaj liście ruszczyka oraz mieszankę szałwii i owoców. Zmniejsz ogień pod kociołkiem i powoli wlej śluz gumochłona. Poczekaj aż całość zgęstnieje do konsystencji syropu, zamieszaj energicznie dwa razy w lewo i odstaw do ostygnięcia.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru


#3
Poziom zaawansowany

Eliksir Słodkiego Snu
Działanie:
Wywołuje sen pozbawiony marzeń sennych.
Składniki:
chmiel – 1 miarka
kozłek lekarski – 1 miarka
lawenda – ½ miarki
pancerzyki otwornic – 2 miarki
smocza wątroba – 1 sztuka
syrop z ciemiernika czarnego – ½ miarki
Sposób przygotowania:
Pancerzyki otwornic rozdrobnij w moździerzu, wymieszaj z syropem z ciemiernika do uzyskania jednolitej masy. Podziel uzyskaną mieszankę na dwie części. Do jednej połowy dodaj rozdrobnione kwiaty lawendy, do drugiej chmiel oraz kozłek lekarski. Smoczą wątrobę zagotuj w kociołku. Do powstałego wywaru dodawaj naprzemiennie po jednej łyżce otrzymanych past, po każdej mieszając dwukrotnie w prawo. Kiedy dym unoszący się nad miksturą nabierze granatowej barwy, natychmiast zdejmij kociołek z ognia. Eliksir wystudź a następnie zamroź na dobę. Po rozmrożeniu wywar jest gotowy do użycia; należy podawać podgrzany.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir przebudzenia
Działanie:
Pozwala pijącemu powstrzymać się od zaśnięcia, stanowi także antidotum na Wywar Żywej Śmierci.
Składniki:
kły węża – 6 sztuk
ostrokrzew – 4 gałązki
żądła żądlibąka – 6 sztuk
tojad – 2 gałązki
Sposób przygotowania:
Kły węża dodaj do letniej wody i podgrzewaj powoli. Ostrokrzew i tojad zmiażdż w moździerzu, dokładnie mieszając obydwa składniki ze sobą. Dodawaj do wywaru po łyżce mieszanki raz na kwadrans, mieszając przy tym energicznie raz w prawo, raz w lewo aż do połączenia z eliksirem. Przez cały czas utrzymuj stałą temperaturę eliksiru tak, by unosiła się z niego para. Gdy dym przybierze różową barwę, dodaj żądła żądlibąka i odczekaj do zagotowania. Wtedy zdejmij z ognia i pozostaw pod przykryciem na cztery godziny.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru
— warzenie eliksiru II

Wywar zaciemniający umysł
Działanie:
Powoduje u pijącego porywczość i bezmyślne działanie.
Składniki:
warzucha – 1 miarka
lubczyk – 1/2 miarki
kichawiec – 1 miarka
gryzące cebule – 1/2 miarki
kręgosłup druzgotka – 1 sztuka
skrzydła elfa – 1 i 1/2 miarki
śluz gumochłona – 2 miarki
Przygotowanie eliksiru:
Oddziel liście i kwiaty warzuchy od łodyg, wrzuć do pustego kociołka i machnij nad nim różdżką. Dodaj liście lubczyku oraz kwiaty kichawca. Zalej śluzem gumochłona i podgrzewaj na wolnym ogniu, do czasu aż śluz się nie rozrzedzi. Wtedy zamieszaj raz w lewą, raz w prawą stronę, na koniec stukając różdżką w krawędź kociołka. Zalej całość zimną wodą i odstaw, a kiedy pojawią się pierwsze pęcherzyki powietrza wskazujące na wrzenie, dodaj gryzące cebule. Zamieszaj dwa razy w prawo, dwa razy w lewo, dodaj kręgosłup druzgotka, zamieszaj trzy razy w prawo, trzy razy w lewo. Pozostaw do czasu, aż mikstura nabierze ceglastej barwy i zacznie lekko iskrzyć. Dodaj skrzydła elfa, zamieszaj cztery razy w prawo i raz w lewo, na koniec stuknij różdżką w brzeg kociołka.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir dodający wigoru
Działanie:
Wywołuje u pijącego przypływ energii.
Składniki:
krew salamandry – 50 ml
sproszkowany pazur gryfa
sok z granatów – 80 ml
Przygotowanie eliksiru:
W moździerzu rozdrobnij pazur gryfa na drobny pył, dodaj 5 kropli krwi salamandry i dokładnie wymieszaj do uzyskania jednolitej masy. Do gotującej się wody wlej sok z granatów oraz otrzymaną wcześniej papkę z krwi i pazura. Mieszaj do otrzymania bladoróżowej barwy, po czym dodaj pozostałą krew po jednej kropli w dwusekundowych odstępach. Odstaw w zaciemnione miejsce, by mikstura dojrzała, co ocenia się po intensywności rubinowego koloru.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir gotowości
Działanie:
Daje pijącemu dodatkową wytrzymałość.
Składniki:
skrzydło elfa – 1 sztuka
pieczone odwłoki ważek – 3 miarki
latające koniki morskie – 4 miarki
jaja bahanek – 4 miarki
Przygotowanie eliksiru:
Do kociołka wypełnionego letnią wodą dodaj jedno skrzydło elfa. Podgrzewaj, aż wywar nabierze turkusowej barwy. Dodaj jedną miarkę jaj bahanek i podgrzewaj dalej, dopóki wywar nie stanie się różowy. Dodaj jedną miarkę pieczonych odwłoków ważek i mieszaj utrzymując stałą temperaturę, aż mikstura przybierze kolor intensywnej czerwieni. Dodaj jedną miarkę latających koników morskich i wystudzaj. Kiedy wywar nabierze koloru jasnobłękitnego, dodaj kolejną miarkę pieczonych odwłoków ważek. Mieszaj energicznie, aż eliksir stanie się fioletowy, a następnie podgrzewaj do przyjęcia przez miksturę z powrotem barwy czerwonej. Dodaj trzy miarki jaj bahanek i wymieszaj dokładnie, tak by eliksir nabrał koloru ciemnozielonego. Wrzucaj pojedynczo resztę odwłoków ważek, póki mikstura nie stanie się niebieska. Dodaj trzy miarki latających koników morskich, wymieszaj i wystudź eliksir, który powinien przybrać kolor czerwony. Wtedy podgrzej go znów do momentu przyjęcia barwy intensywnie zielonej, natychmiast zdejmij z ognia i ostudź. Gotowy eliksir ma złotą barwę i dość nieprzyjemny zapach.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir herbicydowy
Działanie:
Zwalcza chwasty. Nie nadaje się do picia.
Składniki:
kolce z kręgosłupa skorpeny – 4 sztuki
kwiaty kichawca – 2 miarki
sok z chorbotka –2 miarki
śluz gumochłona – 2 krople
Przygotowanie eliksiru:
Kolce zmiażdż do uzyskania szorstkiego proszku. Dodaj kwiaty kichawca i rozetrzyj razem. Trzy miarki powstałej mieszanki dodaj do gotującej się wody, machnij różdżką nad kociołkiem i gotuj na małym ogniu przez godzinę. Ostudź do temperatury 60 stopni Celsjusza i dodaj sok z chorbotka. Podgrzewaj na średnim ogniu przez dziesięć sekund, po czym dodaj dwie krople śluzu gumochłona. Zamieszaj cztery razy w prawo i machnij różdżką nad kociołkiem.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir Niewidzialności
Działanie:
Powoduje tymczasową niewidzialność albo osoby, która go wypiła, albo też obiektu, na który został wylany.
Składniki:
korzeń warzuchy
lubczyk – 2 liście
kichawiec – gałązka z kwiatami
muszla toksyczka
kamień księżycowy
pióro memortka
Przygotowanie eliksiru:
Liście lubczyku utrzyj wraz z kwiatami kichawca na jednolitą masę. Pozostaw w kamiennej miseczce pod przykryciem na 10 minut. Korzeń warzuchy zetrzyj na tarce o średnich oczkach. Muszlę toksyczka pokrusz na drobne kawałeczki poprzez rozwałkowanie jej pomiędzy dwoma kawałkami bawełnianej szmatki. Muszlę wraz z warzuchą wrzuć do zimnej wody i doprowadź do wrzenia. Niewielki kamień księżycowy dodaj do parującego wywaru i zamieszaj dziesięć razy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Na powierzchni powinny pojawić się szaro–zielone spirale. Dodaj wcześniej przygotowaną pastę z roślin i ponownie doprowadź do wrzenia. Po 15 minutach dodaj oczyszczone pióro memortka.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir czyszczący rany
Działanie:
Oczyszcza rany; podczas użycia piecze.
Składniki:
sól – 2 miarki
korzeń mięty pieprzowej – 3 sztuki
bezoar – 1 sztuka
dżdżownica – 1 sztuka
żółć pancernika – 10 miarek
boom jagody – 2 i ½ miarki
Przygotowanie eliksiru:
Dżdżownicę zmiażdż płaską stroną noża, następnie posiekaj i zalej posoloną żółcią pancernika. W kociołku gotuj boom jagody i bezoar przez dwadzieścia minut. Wyłów bezoar, dodaj korzeń mięty pieprzowej. Mieszaj, wykonując kształt ósemki. Przesącz wywar, dodaj wcześniej przygotowaną mieszankę i doprowadź do wrzenia. Po przestudzeniu na powierzchni wywaru powinny pojawić się bąbelki.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Wywar ze szczuroszczeta
Działanie:
Służy do leczenia ran i zadrapań, przyspieszając ich gojenie i uśmierzając ból.
Składniki:
esencja z czułków szczuroszczeta – 4 miarki
gryzące cebule – 2 sztuki
moondew – 4 kwiaty
plangentinka – 2 sztuki
fasolki pykostrąka – 15 sztuk
pazur gryfa – 1 sztuka
muchy mięsne – 3 sztuki
Przygotowanie eliksiru:
Posiekaj gryzące cebule na drobne kawałki. Fasolki pykostrąka zmiażdż płaską stroną noża. Plangentinkę zetrzyj na proszek razem z pazurem gryfa. Oderwij skrzydełka muchy i wrzuć do esencji z czułków szczuroszczeta. Dodaj gryzące cebule i mieszając w lewo, doprowadź do wrzenia. Machnij różdżką nad kociołkiem. Dodaj moondew i fasolki pykostrąka. Zamieszaj raz w prawo i trzy razy w lewo. Wcześniej uzyskany proszek z plangentinki i pazura zalej wodą i mieszaj aż do uzyskania jednolitej pasty. Gotuj eliksir aż do momentu, w którym wyparuje połowa jego objętości. Przekrój każdą muchę mięsną na ćwiartki i dodaj do pasty. Całość dodaj do kociołka, a następnie gotuj miksturę aż do uzyskania konsystencji śmietany.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II

Eliksir Postarzający
Działanie:
Powoduje u pijącego nieznaczne postarzenie fizyczne.
Składniki:
tykwobulwa – 1 sztuka
skaczące cebule – 3 sztuki
rechotek – 1 sztuka
szalej jadowity – 2 sztuki
włosy pufka – 1 miarka
kolce szpiczaka – ½ miarki
mózg leniwca – 1 sztuka
odwłoki ważek – ½ miarki
Przygotowanie eliksiru:
Wydrąż tykwobulwę i nafaszeruj rechotkiem, szalejem jadowitym i włosami pufka. Skaczące cebule drobno pokrój i przysmaż na małym ogniu. Mózg leniwca nabij kolcami szpiczaka i gotuj na parze, posypując sproszkowanymi odwłokami ważek w dwudziestu porcjach, co minutę każda. Faszerowaną tykwobulwę pokrój wraz zawartością i rozłóż na smażącej się cebuli. Zbierz wodę wyciekającą z gotującego się mózgu i wyciśnij go, by uzyskać więcej płynu. Zalej nim pozostałe składniki, zamieszaj raz w lewo, uderz łyżką o kociołek trzy razy. Zamieszaj dwa razy w prawo, wykonaj różdżką ósemkę, zamieszaj trzy razy w lewo i stuknij różdżką w kociołek.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I
— warzenie eliksiru II


#4
Poziom mistrzowski

Amortencja
Działanie:
Powoduje silne, obsesyjne wręcz zauroczenie u osoby, której zostanie podany.
Składniki:
kwiaty kozłka lekarskiego – 2 miarki
suszona pokrzywa – 1 i 1/2 miarki
serce krokodyla – 1 sztuka
rozmaryn – 1 miarka
lawenda – 1 i 1/2 miarki
sok z pijawek – 1 miarka
mlecz – 1/2 miarki
"odrobina siebie"
Przygotowanie eliksiru:
Oddziel kwiaty kozłka lekarskiego oraz lawendy, a pokrzywę utrzyj na proszek. Liście lawendy zetrzyj z rozmarynem na pastę, łodyżki zmiażdż. Kwiaty wrzuć do letniej wody, a kiedy pojawią się pierwsze oznaki wrzenia, zmniejsz ogień i dodaj sproszkowaną pokrzywę. Wywar nie powinien się zagotować! Kiedy znad mikstury zacznie się unosić intensywny, ziołowy zapach, zamieszaj trzykrotnie w prawo. Ostrożnie włóż serce krokodyla tak, aby samemu nie dotknąć wody. Odczekaj około dziesięciu minut, aż wywar nabierze lekko błyszczącej, lawendowej barwy. Wtedy wyjmij serce przy pomocy zaklęcia oraz odmierz dwie miarki mikstury. Jedną połącz z sokiem z pijawek, drugą zaś z pastą ziołową, mieszając przy tym wyłącznie w lewo.  Posiekany mlecz rozsyp równomiernie po powierzchni pozostałego w kociołku wywaru i odczekaj, aż roślina sama zatopi się w płynie. Powinien temu towarzyszyć przyjemny, świeży zapach. Wlej mieszankę ziołową, a następnie dodawaj część eliksiru wymieszaną z sokiem z pijawek małymi porcjami, po każdej porcji mieszając dwukrotnie w prawo. Następnie mieszaj po pięć razy w lewo i cztery razy w prawo do czasu, aż unosząca się nad kociołkiem para utworzy charakterystyczne spirale. Potem zgaś ogień i mieszaj powoli w kierunku odwrotnym do skręcającej się pary, aż eliksir nie wystygnie. Ostatni składnik, tak zwany "kawałek siebie" można dodać dopiero tuż przed podaniem.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: wywar z kwiatów i serca krokodyla
— warzenie eliksiru II: przygotowanie mieszanki z sokiem z pijawek oraz z pastą ziołową
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Wywar żywej śmierci
Działanie:
Silny środek usypiający, mogący powodować nawet omdlenie i zapadnięcie w letarg.
Składniki:
fasolka kozłka lekarskiego – 4 sztuki
sól morska – ½ miarki
nalewka z piołunu – ½ miarki
sproszkowany korzeń asfodelusa – 1 miarka
Sposób przygotowania:
Do kociołka z czystą wodą dodaj szczyptę soli i zamieszaj trzy razy w prawo, a następnie kroplę nalewki z piołunu i zamieszaj trzy razy w lewo. Proces ten powtarzaj podgrzewając wywar na wolnym ogniu, aż do wymieszania całości. Wyciśnij sok z fasolek kozłka i zalej nim sproszkowany korzeń asfodelusa. Pozostaw na godzinę i dopiero po tym czasie wymieszaj dokładnie, a następnie wlej powstałą miksturę małymi porcjami do kociołka, cały czas mieszając. Nie dopuszczaj do zagotowania wywaru! Kiedy osiągnie barwę ciemnofioletową, wrzuć pokrojone fasolki waleriany. Zamieszaj dziesięć razy w prawo i osiem razy w lewo. Zdejmij kociołek z ognia i pozostaw eliksir do ostygnięcia. Jeśli został wykonany prawidłowo, powinien przybrać barwę głębokiej czerni.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: wywar z soku z fasolek i korzenia asfodelusa
— warzenie eliksiru II: przelewanie eliksiru
— warzenie eliksiru III: mieszanie składników

Eliksir poprawiający wzrok
Działanie:
Odwraca działanie eliksirów i zaklęć uszkadzających wzrok.
Składniki:
rozdrobnione liście piołunu – 2 miarki
sproszkowany róg jednorożca – z 1 sztuki
duszona mandragora – 2 korzenie
skrystalizowana woda – 2 miarki
ślaz – 10 kwiatów
żądło żądlibąka – 3 sztuki
Sposób przygotowania:
Duszone korzenie mandragory dodaj do kociołka z letnią wodą i podgrzewaj powoli. W momencie zagotowania dodaj sproszkowany róg jednorożca, machnij różdżką nad kociołkiem i zamieszaj powoli dziesięć razy w lewo, a potem energicznie pięć razy w prawo. Miksturę wystudź, po czym zamknij szczelnie i zakop w ziemi na głębokość minimum pół metra. Odkop po upływie dwunastu godzin, odcedź i podgrzewaj powoli. Dodaj rozdrobnione liście piołunu, po czym utrzymuj stałą temperaturę, aż eliksir nie nabierze cytrynowożółtej barwy. Następnie wrzuć kwiaty ślazu i pozwól im zatonąć, mieszając powoli cały czas w lewo. Na koniec dodaj żądła żądlibąka i zagotuj eliksir. Podawaj lekko schłodzony.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: aż do zakopania eliksiru
— warzenie eliksiru II: połączenie wszystkich składników

Eliksir powodujący czkawkę
Działanie:
Powoduje czkawkę u osoby, która go wypije.
Składniki:
sok bulbadoksowy – 2 miarki
dżdżownice – 2 miarki
skaczące cebule – 2 sztuki
skaczący muchomor – 1 sztuka
Sposób przygotowania:
Cebule oraz muchomora posiekaj na drobne kawałki. Wrzuć do kociołka z gotującą się wodą i utrzymuj w stanie wrzenia, aż wywar nie nabierze zgniłozielonej barwy. Przestudź i odstaw w zacienione miejsce na godzinę. Potem podgrzewaj znów na wolnym ogniu. Gdy mikstura stanie się ciemnozielona, dodawaj pojedynczo dżdżownice, za każdym razem mieszając najpierw raz w lewo, potem raz w prawo. Na koniec zamieszaj energicznie trzy razy w prawo, po czym do nadal wirującego wywaru wlej cienkim strumieniem sok bulbadoksowy. Utrzymuj stałą temperaturę aż do całkowitego odbarwienia eliksiru, a na koniec machnij różdżką nad kociołkiem.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: wywar z cebuli i muchomora
— warzenie eliksiru II: dodanie dżdżownic
— warzenie eliksiru III: dodanie soku bulbadoksowego

Eliksir wzbudzający euforię
Działanie:
Powoduje uczucie niewysłowionego szczęścia, wręcz euforii u osoby, która go wypije.
Składniki:
figa abisyńska – 6 sztuk
kolce jeżozwierza – 2 miarki
gałązki mięty – 2 miarki
fasolki sopophorusa – 1 miarka
piołun – 1 i 1/2 miarki
Sposób przygotowania:
Przed rozpoczęciem warzenia, trzykrotnie obejdź kociołek skocznym krokiem, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Następnie nalej wody i powoli podgrzewaj, dodając po jednym owocu figi abisyńskiej co minutę. Po wrzuceniu każdego z nich machnij energicznie różdżką nad kociołkiem. Kiedy mikstura przybierze ciemnoczerwoną barwę, dodaj rozdrobnione kolce jeżozwierza, mieszając przy tym stale w prawo. Kiedy w płynie pojawią się jakby srebrne nitki, zachichocz głośno i machnij różdżką nad kociołkiem, tworząc kształt ósemki. Gałązki mięty rozdrobnij i wrzuć do wywaru, zamieszaj pięciokrotnie w lewo. Pozostaw do czasu, aż wywar uzyska kolor głębokiej czerni. Zmiażdż fasolki płaską stroną noża i wrzucaj je pojedynczo, celując w sam środek kociołka. Bezpośrednio po nich dodaj listki piołunu. Zwiększ płomień i odczekaj do zagotowania, a następnie natychmiast zgaś. Pozostaw do wystudzenia, a następnie mieszaj intensywnie w prawo, dopóki eliksir nie uzyska tęczowej poświaty.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: wywar z figi abisyńskiej
— warzenie eliksiru II: czarny półprodukt
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Eliksir wielosokowy
Działanie:
Powoduje zmianę wyglądu osoby, która go wypije.
Składniki:
ślaz – 3 miarki
rdest ptasi – 2 wiązki
muchy siatkoskrzydłe – 3 miarki
pijawki – 4 sztuki
sproszkowany róg dwurożca – jedna sztuka
skórka boomslanga – jedna sztuka
fragment tego, w kogo ma się przemienić osoba pijąca eliksir
Sposób przygotowania:
Muchy siatkoskrzydłe należy przegotować na 21 dni przed dodaniem ich do eliksiru, a ślaz należy zebrać podczas pełni księżyca.
Dodaj trzy miarki ślazu do kociołka wypełnionego chłodną wodą i podgrzewaj powoli. Dodaj dwie wiązki posiekanego rdestu i zamieszaj trzy razy w prawo. machnij różdżką nad kociołkiem i utrzymuj stałą temperaturę przez 80 minut. Następnie dodaj do kociołka pijawki. Dwie miarki much siatkoskrzydłych rozdrobnij w moździerzu, a potem dodaj je do kociołka. Podgrzewaj na małym ogniu przez 30 sekund, następnie machnij różdżką nad eliksirem. Pozostaw na tydzień w szczelnie zamkniętym pojemniku. Następnie dodaj skórkę boomslanga rozciętą na trzy części, po wrzuceniu każdej mieszając w lewo przez kwadrans. Wrzuć do kociołka sproszkowany róg dwurożca i podgrzewaj na dużym ogniu przez 20 sekund. Machnij różdżką nad eliksirem, po czym utrzymuj stałą temperaturę wywaru przez 24 godziny. Potem doprowadź eliksir do wrzenia i dodaj jedną miarkę much siatkoskrzydłych. Zamieszaj trzy razy w lewo, po czym machnij różdżką nad kociołkiem. Na koniec należy dodać odrobinę osoby, której wygląd ma zostać przybrany po wypiciu eliksiru.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: do momentu pozostawienia wywaru na tydzień
— warzenie eliksiru II: połączenie wszystkich składników

Eliksir zmieniający kolor włosów
Działanie:
Powoduje zmianę koloru włosów z naturalnego na taki, który wyobrazi sobie osoba pijąca go.
Składniki:
włos z głowy
rogate ślimaki – 2 miarki
żabi skrzek – 1 miarka
skarabeusze – 1 i 1/2 miarki
muchy siatkoskrzydłe – 1 miarka
rozdrobniona muszla toksyczka – 1/2 miarki
Sposób przygotowania:
Włos z głowy ułóż zwinięty na dnie kociołka i posyp cienką warstwą rozdrobnionej muszli toksyczka. Dolej wody i podgrzewaj na średnim ogniu, mieszając powoli w lewo i dosypując niewielkie ilości pozostałego proszku z muszli co dwa obroty. Przerwij mieszanie i wyobraź sobie dokładnie pożądany kolor, a następnie machnij różdżką nad kociołkiem wykonując prosty, pionowy ruch z góry na dół. Dodaj rogate ślimaki i doprowadź do wrzenia, a wtedy zamieszaj energicznie pięć razy w prawo i trzy razy w lewo. Pozostaw, aż eliksir przybierze zielonkawożółtą barwę. Skarabeusze zetrzyj  na gładką masę, dodaj jedną miarkę wywaru z kociołka i znów zetrzyj. Powstałą mieszankę wlej z powrotem do kociołka, mieszając w prawo, dopóki całkowicie się nie połączy. Zdejmij z ognia i dodaj muchy siatkoskrzydłe, następnie pozostaw do wystudzenia. Dodaj żabi skrzek i dźgnij różdżką brzeg kociołka, a następnie zacznij znów powoli podgrzewać, mieszając przy tym dwa razy w lewo i raz w prawo. Kiedy eliksir osiągnie barwę zgodną z pożądanym kolorem, jest gotowy.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: wybór koloru
— warzenie eliksiru II: wystudzenie eliksiru
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Mikstura anty–paraliżująca
Działanie:
Odwraca efekt zaklęć i eliksirów paraliżujących.
Składniki:
kręgosłup druzgotka – 1 sztuka
latające koniki morskie – 3 sztuki
sok z chorbotka – ½ miarki
piołun – 1 sztuka
kwiaty różowej koniczyny – 4 sztuki
dyptam – 1 sztuka
Przygotowanie eliksiru:
Przez godzinę gotuj kręgosłup druzgotka w wodzie. Dodaj kwiaty różowej koniczyny i sok z chorbotka. Wyłów kręgosłup i pozostaw do wyschnięcia. Stuknij różdżką w kociołek. Mieszaj raz w prawo i trzy razy w lewo aż do wystygnięcia. Zetrzyj piołun i dyptam, wsyp je do kociołka z wysokości, unosząc rękę nad głową. Kręgosłup druzgotka zmiażdż młotkiem i spal, popiół dodaj do wywaru. Dodaj latające koniki morskie i gotuj aż do ich całkowitego rozpuszczenia. Studząc eliksir, przelewaj go z naczynia do naczynia.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: do wystudzenia pierwszego półproduktu
— warzenie eliksiru II: połączenie wszystkich składników

Eliksir Zastoju
Działanie:
Zaczyna działać po włożeniu jednej porcji pod język. Używany, gdy stan zdrowia czarodzieja nie pozwala na jego dalsze funkcjonowanie, najczęściej, gdy jest śmiertelnie ranny i wymaga transportu w miejsce, gdzie może mu zostać zapewniona odpowiednia pomoc. W prostych słowach można powiedzieć, że zatrzymuje czas dla osoby, która spożyła ten eliksir. Spowalnia bicie serca do mniej niż jednego uderzenia na minutę, wstrzymuje krwotoki zarówno wewnętrzne jak i te z ran otwartych, zapobiega przepływu informacji pomiędzy neuronami, unieruchamia wszystkie mięśnie (z wyjątkiem serca). Zaleca się zamknięcie oczu czarodziejowi pod wpływem tego eliksiru, ponieważ nie zapobiega on ich wysuszeniu. Jedna porcja eliksiru działa 6 godzin. Nie zaleca się stosowania dłużej niż przez 2 doby, gdyż może spowodować trwałe uszkodzenie mózgu. Im starszy, tym gęstszy, nawet do konsystencji plasteliny (z wiekiem jego właściwości się koncentrują).
Składniki:
sok z pijawek – 1 miarka
skrzydełka much mięsnych – 1/2 miarki
pancerzyki otwornic – 1 miarka
sok bulbadoksowy – 1 miarka
korzenie fruwokwiatu – 1/2 miarki
listki młodej jemioły – 1 i 1/2 miarki
wątroba nietoperza – 1 sztuka
kręgosłup druzgotka – 1 sztuka
włos z ogona jednorożca – 1 sztuka
Sposób przygotowania:
Sok z pijawek dodaj do wody, różdżką zakreśl w prawo dwa duże koła nad kociołkiem, podgrzewaj powoli. Kiedy osiągnie temperaturę wrzenia zmniejsz płomień i utrzymuj na granicy zagotowania. Dodaj skrzydełka much mięsnych, rozsypując je równomiernie po powierzchni płynu. Po godzinie zamieszaj w lewo, aż wywar nie przybierze błękitnej barwy. Pancerzyki otwornic rozdrobnij i zmieszaj z sokiem bulbadoksowym, następnie cienkim strumieniem wlej powstałą mieszankę do kociołka, mieszając powoli dziesięć obrotów w prawą stronę. Korzenie furkokwiatu obierz i posiekaj na małe kawałeczki, dodaj do eliksiru i machnij różdżką, zakreślając trzy niewielkie kółka. Pozostaw na kolejne dwie godziny w stałej temperaturze, następnie zamieszaj raz w lewo. Dodaj listki jemioły, wątrobę nietoperza i kręgosłup druzgotka. Zamieszaj raz w lewo i pozostaw na ogniu nie doprowadzając do wrzenia, dopóki eliksir nie przybierze krwistoczerwonej barwy. Dodaj włos jednorożca i mieszaj raz w lewo, raz w prawo przez około godzinę, aż wywar nie osiągnie gęstości budyniu.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: zmieszanie pierwszej mikstury i wlanie do kociołka
— warzenie eliksiru II: utrzymanie stałej temperatury przez dwie godziny
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Filtr przeciwsłoneczny
Działanie: Chroni wampira przed słońcem przez 4 godziny po zażyciu.
Składniki:
aloes – 5 liści
kokosy – 3 sztuki
krew salamandry – 200ml
krew wampira – 50ml
mięta ogrodowa – 1 miarka
olej z dziurawca – 50ml
pąki róż – 1 i ½ miarki
rojnik – 1 miarka
rumianek – ½ miarki
stokrotki – 1 miarka
suszony skrzyp polny – 1 miarka
ślaz – 10 kwiatów
woda (sok) z ogórka – 75ml
żywokost – 1 miarka
Przygotowanie:
Na dobę przed rozpoczęciem procesu warzenia zamróź świeże kokosy i oddziel od główek płatki rojnika, rumianku, stokrotki, ślazu, żywokostu, oraz róży. Płatki wydestyluj, a główki oddziel od reszty i utrzyj na jednolitą pastę. Następnie oddziel liście od łodyg i utrzyj je wraz z połową oleju z dziurawca. Obie pasty w osobnych pojemnikach przykryj lnianą szmatką i zostaw na świeżym powietrzu do zachodu słońca. Łodygi wystaw do wysuszenia.
Podczas procesu warzenia do pomieszczenia może wpadać tylko naturalne światło.
Wysuszone łodygi zbierz razem, podpal, i równo o zachodzie słońca okadź dymem pusty kociołek. Rozłup kokosy, umieść powstałe kule lodu w kociołku i cienkim strumieniem wlej krew salamandry tak, aby jak najlepiej pokryć powierzchnię kul. Utrzyj w moździerzu liście mięty do momentu zaburzenia ich struktury komórkowej (czyli do momentu, kiedy zaczną puszczać sok), a następnie umieść je na lodzie. Rozgnieć skrzyp polny na drobny proszek, zalej go wodą ogórkową, dokładnie wymieszaj i odstaw na kwadrans. Po całkowitym rozmrożeniu lodu rozpal mały ogień, dodaj mieszankę skrzypu i zamieszaj dwa razy w prawo. Około dziesięciu minut później wywar powinien nabrać brzoskwiniowej barwy i stopniowo ciemnieć. W tym czasie zetrzyj na drobnej tarce miąższ kokosa i wysusz go.
Odczekaj, aż eliksir nabierze granatowego koloru, po czym powoli mieszając, wlej destylat z płatków kwiatów. Połowę zasuszonego wcześniej miąższu z kokosa wymieszaj z pozostałym olejem z dziurawca.
Równo o północy zgaś ogień i wlej krew wampira, na którego będzie działał eliksir po zakończeniu warzenia; wywar w tym momencie powinien zmienić barwę na całkowicie czarną. Zamieszaj trzy razy w lewo i posyp powierzchnię resztą wysuszonego kokosa. Po trzech minutach rozpal niewielki płomień pod kociołkiem i dodawaj naprzemiennie co pięć minut po łyżeczce przygotowanych past, rozpoczynając od tej z główek kwiatów. Podczas gdy wywar będzie powoli jaśniał, pokrój aloes w kostkę nie szerszą niż centymetr. W momencie, gdy mikstura nabierze intensywnie fioletowego koloru, dodaj aloes oraz mieszankę kokosa i oleju z dziurawca, zamieszaj dwa razy w lewo. Gdy eliksir znów osiągnie brzoskwiniową barwę, zgaś płomień, włóż pod kociołek łupiny kokosa i zapal je, i na takim ogniu gotuj, nie doprowadzając do wrzenia, do wschodu słońca, kiedy to eliksir powinien zacząć złotawo błyszczeć – jest wtedy gotowy.
Etapy:
— przygotowanie składników I: zamrożenie kokosów, destylat z płatków i pasta
— przygotowanie składników II: pozostałe składniki
— warzenie eliksiru I: do północy
— warzenie eliksiru II: do świtu
Inne: Przepis na ten eliksir należy najpierw zdobyć fabularnie od innej postaci, która już go zna lub poprzez wątek z Mistrzem Gry. Receptura znajduje się w nielicznych książkach dotyczących istot magicznych, m.in. w hogwarckim Dziale Ksiąg Zakazanych.

Wywar animagiczny
Działanie: Umożliwia przyszłemu animagowi przybranie zwierzęcej formy. Po zażyciu eliksiru należy rzucić na siebie zaklęcie Amato Animo Animato Animagus.
Składniki:
anyż – ½ miarki
boomjagody – 1 miarka
ciemiernik – 1 i ½ miarki
dziurawiec zwyczajny – 1 miarka
krew testrala – 20 ml
kwiat figi abisyńskiej – 1 sztuka
liść mandragory – 1 sztuka
łuska z ogona chimery – 1 sztuka
oczy kameleona – 2 sztuki
ogórecznik lekarski – 1 miarka
pióro gromoptaka – 1 sztuka
skorupka jaja hipogryfa
skóra kameleona – 1 sztuka
włosy pufka – ½ miarki
srebrny kociołek
srebrny nóż
Przygotowanie:
Ułóż skorupy jaj hipogryfa na dnie srebrnego kociołka, zalej je wodą aż zostaną przykryte. Podgrzewaj na wolnym ogniu do osiągnięcia temperatury czterdziestu stopni. Umieść kwiat figi abisyńskiej na powierzchni, a następnie skrop wszystko krwią testrala dodawaną po kropli ze srebrnego noża. Po dziesięciu minutach dodaj sok z boomjagód wymieszany z włosami pufka tak, by nie zmącić tafli mikstury i machnij różdżką nad kociołkiem. Zwiększ temperaturę wywaru do pięćdziesięciu stopni, a gdy zabarwi się na jasny fiolet, zamieszaj sześciokrotnie w lewo aż ściemnieje przybierając śliwkową barwę. Dodaj łuskę chimery, zamieszaj raz w prawo, a następnie trzykrotnie machnij różdżką nad kociołkiem tworząc kształt ósemki. Wyłów kwiat figi, ostrożnie umieść w kociołku oczy kameleona i zwiększ temperaturę aż wywar zacznie wrzeć. Gotuj pół godziny, wykonując jedno zamieszanie co trzy minuty, a następnie obniż temperaturę do czterdziestu stopni aż eliksir stanie się bezbarwny. Włóż skórę kameleona. Całość powinna zacząć delikatnie zmieniać barwę i mienić się różnymi kolorami. W tym momencie zacznij mieszać wywar lotką pióra gromoptaka tworząc kształt ósemki, pełny ruch powinien zajmować dwie sekundy, a całość trwać godzinę. Utrzymuj stałą temperaturę przez cały etap. Pod koniec mieszania eliksir znów powinien być bezbarwny, błyszcząc różnymi kolorami i wydzielać niewielkie obłoki jasnoróżowej pary. Ponownie umieść na tafli wody wcześniej wyłowiony kwiat figi abisyńskiej, dodaj również żuty od pełni do pełni liść mandragory. Wierzch wywaru posyp płatkami ciemiernika i ogórecznika lekarskiego, a kielichy utrzyj na jednolitą pastę wraz z miąższem boomjagód. Liście dziurawca posiekaj drobno, wrzuć do kociołka i zamieszaj dwa razy w lewą stronę. Odczekaj pięć minut, a następnie dodawaj po łyżce pasty, za każdym razem mieszając jednokrotnie w prawo. Zwiększ temperaturę do pięćdziesięciu stopni, zatop kwiat figi, dodaj anyż. Pozwól całości gotować się kolejne dziesięć minut, a na koniec wsyp kwiaty dziurawca i zamieszaj trzykrotnie ósemką. Eliksir będzie gotowy, kiedy przestanie wydobywać się z niego para oraz zmieni barwę na wrzosowy.
Etapy:
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: składniki zwierzęce
— warzenie eliksiru II: mieszanie ósemką przez godzinę
— warzenie eliksiru III: składniki roślinne
Inne: Eliksir najlepiej jest warzyć w noc z niedzieli na poniedziałek – jest to symbol zmiany, jako że noc ustępuje dniowi i rozpoczyna się nowy dzień oraz tydzień.


#5
Poziom legendarny

Felix Felicis
Działanie:
Daje osobie, która go wypije, niezwykłą pomyślność we wszystkich jej działaniach, pewność siebie oraz ułatwia podejmowanie decyzji.
Składniki:
jaja popiełka – 1 miarka
bulwy cebulicy – 2 miarki
czułki szczuroszczeta – 1 i 1/2 miarki
nalewka z tymianku – 1 miarka
skorupka jaja żmijoptaka – 1 miarka
sproszkowana ruta zwyczajna – 2 miarki
Sposób przygotowania:
Przygotowanie eliksiru rozpocznij dokładnie o świcie, rozcierając rutę z nalewką z tymianku. Powstałą mieszankę przegotuj, przykryj odpowiednio przyciętym kawałkiem szkła i odstaw w nasłonecznione miejsce na trzy miesiące. Bulwy cebulicy wygotuj w wodzie, aż wywar przybierze zgniłozieloną barwę, następnie wyłów je. Do ostudzonej już wody dodaj zmiażdżone czułki szczuroszczeta i machnij różdżką nad kociołkiem wykonując kształt ósemki. Pozostaw pod przykryciem na dwa miesiące w miejscu, w którym na naczynie będzie padać światło księżyca. Po upływie podanego czasu obydwie przygotowane wcześniej części odkryj o zmierzchu. Wywar z czułkami szczuroszczeta doprowadź do wrzenia, po czym zmniejsz ogień i dodawaj małymi porcjami pastę z ruty i nalewki, za każdym razem mieszając trzy razy w prawo. Później mieszaj w lewo, dopóki eliksir nie stanie się całkowicie przezroczysty. Wystudź i pozostaw pod przykryciem w całkowicie zaciemnionym miejscu, przez trzy kolejne pełnie wyjmując naczynie i otwierając je dokładnie od wschodu do zachodu księżyca. Na koniec dodaj do eliksiru rozdrobnione skorupki jaj żmijoptaka, mieszając powoli raz w prawo, raz w lewo, dopóki na powierzchni eliksiru nie pojawią się skaczące kropelki.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: pierwsze pięć miesięcy
— warzenie eliksiru II: kolejne trzy miesiące
— warzenie eliksiru III: końcowe łączenie składników

Callidus somnum exterreri solebat
Działanie:
Osoba, która spożyje eliksir w trakcie następnego snu przeżyje swój największy koszmar, bez możliwości obudzenia się w trakcie, nawet gdy będzie przerażona. Będzie musiała przeżyć cały scenariusz ze wszystkimi najgorszymi elementami. Wbrew popularnym plotkom – w wyniku eliksiru nie można umrzeć, aczkolwiek stosowany przez długi okres czasu może prowadzić do ataków paniki w trakcie dnia, lęków społecznych, czy nawet psychozy. Łatwo miesza się z cieczami niepolarnymi, dlatego będzie widoczny po dodaniu do szklanki wody czy herbaty.
Składniki:
zamrożone jajo popiełka – 1 sztuka
korzeń imbiru – 1 sztuka
piołun – 2 miarki
kwiat asfodelusa – 5 sztuk
pióro memortka – 1 sztuka
krwawnik kichawiec – 3 i ½ miarki
płetwy skorpeny – 2 sztuki
korona lubczyku – 1 sztuka
plangentinka – 3 sztuki
ciemiernik – 1 sztuka
Przygotowanie eliksiru:
Zamrożone jajo popiełka wrzuć do kociołka w taki sposób, aby roztrzaskało się na kawałki. Korzeń imbiru pokrój na cienkie, prześwitujące plasterki i wrzuć do kociołka. Gotuj na małym ogniu pod przykryciem przez dobę, mieszając co dwie godziny i nie doprowadzając do wrzenia. O świcie drugiego dnia zbierz piołun, odcinając jego łodygę dokładnie dwa centymetry nad ziemią. Rozetrzyj do jednolitej konsystencji i pozostaw na dwa dni w szczelnie zamkniętym pojemniku, tak by nie docierały do niego promienie słoneczne. Dodaj dwie miarki do kociołka o północy z czwartego na piąty dzień. Dodaj słupki kwiatu asfodelusa, piórem memortka zamieszaj eliksir raz w lewo i raz w prawo, obchodząc kociołek dookoła w przeciwnym kierunku. Pióro i płatki kwiatu spal nad kociołkiem. Szóstego dnia wrzuć do kociołka kwiaty krwawnika kichawca, doprowadź miksturę do wrzenia. Wystudź, zamieszaj pięć razy i znów zagotuj, powtórz ten krok czterokrotnie. Na dwa kolejne dni pozostaw miksturę w chłodnym miejscu. Tuż przed wschodem słońca dodaj sproszkowane płetwy skorpeny i koronę lubczyku. W trakcie dziewiątego dnia przez osiem godzin mieszaj non stop raz zgodnie ze wskazówkami zegara, dwa razy przeciwko, dwa razy zgodnie, raz przeciwko i tak dalej. Zamieszania nie mogą być wolniejsze niż jedno na cztery sekundy, ani szybsze niż jedno na dwie. Doprowadź do wrzenia, a następnie zamroź zaklęciem Gladius. Plangentinkę i ciemiernik zalej wrzątkiem, po pięciu minutach i trzech sekundach przesącz nad zamrożonym eliksirem. Mieszaj, aż eliksir rozmrozi się w całości. Pozostaw w dobrze oświetlonym miejscu, aż eliksir przybierze jasnozieloną barwę.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: do czwartego dnia włącznie
— warzenie eliksiru II: do dziewiątego dnia włącznie
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Invitis Spuria
Działanie:
Pozbywa się niechcianych ciąż, reguluje gospodarkę hormonalną minimalizując tym samym długotrwałe efekty psychologiczne po usunięciu płodu. Reakcje organizmu różnią się między sobą - dla niektórych kobiet proces jest niemal bezbolesny, a niektóre ból porównują do klątwy Cruciatus. NIE DZIAŁA NA PŁODY POWYŻEJ TRZECIEGO MIESIĄCA. Jego użycie jest zakazane przez Ministerstwo i traktowane jak użycie Zaklęcia Niewybaczalnego. Nie należy go mieszać z innymi płynami, ponieważ całkowicie traci swoje właściwości.
Składniki:
liście miesięcznika – 1 miarka
oczy czarnego chrabąszcza – 2 sztuki
tasznik – 3 miarki
konyza kanadyjska – 1 sztuka
serce krokodyla – 1 sztuka
kozłek lekarski – 3 gałązki
kalina koralowa – 2 kwiaty
tymianek – 3 łodyżki
aloes – 2 duże liście
sok z granatów – 4 miarki
pancerz chropianka – 1 sztuka
Przygotowanie eliksiru:
Miesięcznik drobno posiekaj, wrzuć do zimnej wody, machnij różdżką nad kociołkiem. Oczy czarnego chrabąszcza zgnieć płaską stroną noża i dodaj do kociołka. Rozpal duży ogień. Po zagotowaniu dodaj tasznik. Komory serca krokodyla wyłóż konyzą kanadyjską i zanurz w eliksirze na piętnaście minut. Z kozłka, kaliny koralowej, tymianku, aloesu i soku z granatu utrzyj jednorodną masę, następnie dodawaj ją małymi porcjami do gotującego się wywaru. Miksturę schłodź, mieszając w taki sposób, by przesuwać łyżkę po średnicy kociołka. Uderzając różdżką w kociołek powtórz trzykrotnie “Invitis spuria”. Dosyp sproszkowany pancerz chropianka. Ponownie zagotuj eliksir do momentu, w którym nabierze on cierpkiego zapachu.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: do momentu dodania serca krokodyla
— warzenie eliksiru II: użycie inkantacji
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Wywar Tojadowy
Działanie:
Zażywany przez tydzień przed pełnią pozwala osobie zarażonej likantropią na zachowanie ludzkiej świadomości podczas przemiany w wilkołaka.
Składniki:
korzeń tojadu – 10 sztuk
skarabeusze – 3 sztuki
oczy diabła morskiego – 4 sztuki
jajo popiełka – 1 sztuka
blekot – 2 miarki
łopian – ½ miarki
lewizja – 4 sztuki
mlecz – 7 kwiatów
krwawnik kichawiec – 2 miarki
Przygotowanie eliksiru:
Korzeń tojadu ugotuj, a następnie zetrzyj na gładką pastę. Włóż z powrotem do tej samej wody. Skarabeusze zmiażdż, aby wycisnąć z nich hemolimfę. Dodawaj ją do wywaru pięciokrotnie po trzy krople, po każdej porcji mieszając. Wrzuć oczy diabła morskiego, eliksir wystudź i przelej do kryształowego naczynia. Wstrząśnij sześciokrotnie i wystaw na zewnątrz w noc nowiu. Tuż przed świtem przelej z powrotem do kociołka, dodaj jajo popiełka i doprowadź do wrzenia. Gotuj na małym ogniu, aż pojawi się purpurowy dym. Pozostałe rośliny posiekaj drobno i podziel na osiem równych części. Pierwszą dodaj od razu, kolejną po godzinie, a trzecią o zachodzie słońca. Przez noc pozostaw eliksir pod przykryciem, nie pozwalając, by odparował. O poranku zgaś ogień i dodaj kolejne dwie porcje siekanych roślin. Zamieszaj dziesięć razy zgodnie z ruchem wskazówek zegara i raz w kierunku przeciwnym. Po godzinie eliksir powinien zacząć wydzielać charakterystyczny zapach. Dodaj kolejną porcję mieszanki roślinnej i zagotuj, po czym natychmiast zgaś ogień. Uderz różdżką w kociołek i dodaj pozostałe składniki. W tym momencie dym nad kociołkiem powinien przybrać niebieski kolor.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: do momentu zostawienia wywaru na noc nowiu
— warzenie eliksiru II: dodanie składników roślinnych
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników

Veritaserum
Działanie:
Zmusza osobę, która go wypije do całkowicie szczerych i wyczerpujących odpowiedzi na każde zadane jej pytanie. Przyjęcie eliksiru w sposób świadomy umożliwia stawianie mu oporu do pewnego stopnia, przeciwstawić mu się mogą także osoby utalentowane w oklumencji.
Składniki:
bulbadoks – 3 miarki
skorupka jaja żmijoptaka – 1 sztuka
kula zarodnikowa jadowitej tentakuli – 1 sztuka
kłaposkrzeczki – 3 miarki
szalej jadowity – ½ miarki
mimbulus mimbletonia – 30 kropli odorosoku
skrzydła elfa – 2 sztuki
włos jednorożca – 1 sztuka
Przygotowanie eliksiru:
Rozdwój włos jednorożca i owiń obydwa fragmenty wokół kuli zarodnikowej. Zalej zimną wodą, dodaj bulbadoks i zagotuj, aż do rozpuszczenia składników. Tuż przed osiągnięciem wrzenia, machnij różdżką nad kociołkiem. Zamieszaj dwanaście razy w lewo, trzy razy wzdłuż średnicy, dwa razy w lewo i piętnaście razy w prawo. Ponownie machnij różdżką. Skorupę jaja żmijoptaka rozbij na małe kawałki, dodaj do kociołka. Przez trzy kolejne doby wystawiaj na światło słoneczne dokładnie w południe oraz na światło księżyca dokładnie o północy. Eliksir powinien wtedy przybrać opalizującą, żółtą barwę. W całkowitej ciemności dodaj starte kłaposkrzeczki i szalej jadowity. Zagotuj. Po tym etapie przygotowanie eliksiru może przebiegać wyłącznie w naturalnym świetle. Dodawaj po jednej kropli świeżo zebranego odorosoku z mimbulusa, za każdym razem mieszając po trzydzieści razy. Zgaś ogień i pozwól, by mikstura wystygła. W przeciągu kolejnych dwóch godzin eliksir powinien stracić kolor i zapach.
Etapy:
— zdobycie składników
— przygotowanie składników
— warzenie eliksiru I: wywar na kuli zarodnikowej jadowitej tentakuli
— warzenie eliksiru II: do uzyskania żółtej barwy
— warzenie eliksiru III: połączenie wszystkich składników


#6
sztuka warzenia eliksirów


 Eliksiry są wyjątkowo precyzyjną sztuka, w której nie ma miejsca na przypadkowe zamieszania czy wymianę składnika na podobny. O tym, czy eliksir będzie przygotowany poprawnie może zadecydować nawet nieodpowiednia temperatura czy wilgotność pomieszczenia, dlatego bardzo ważne jest podążanie za instrukcją i zrozumienie, dlaczego czynność wykonywana jest w konkretny sposób, przy użyciu konkretnych narzędzi.
Warząc eliksir tworzymy bardzo delikatną i wrażliwą strukturę magiczną, a każdy dodany składnik ją zaburza i zmienia. Zadaniem czarodzieja jest balansowanie wszystkich elementów tak, by żaden nie zdominował innych ani nie wypadł poza wyznaczone granice.

czynności

1. Mieszanie zgodnie z ruchem wskazówek zegara — mieszając w ten sposób dodajemy do eliksiru własną magię. W ten sposób możemy zainicjować oddanie właściwości magicznych z roślin, które robią to niechętnie, wzmocnić właściwości lub przyspieszyć proces warzenia. Nadmiar będzie skutkował gwałtownym uwolnieniem energii, chociażby w postaci spienienia się eliksiru lub nawet wybuchu. Jeżeli w przepisie nie jest uwzględniony kierunek mieszania — domyślnie chodzi o ten.
2. Mieszanie przeciwnie do ruchu wskazówek zegara — mieszając w ten sposób uwalniamy nagromadzoną w eliksirze magię, czy to dodaną ze składnikami, czy przez wcześniejsze dodanie własnej. Nadmiar może skutkować eliksirem o osłabionych właściwościach lub ich całkowitym braku.
3. Mieszanie „ósemką” — neutralizuje magię w eliksirze poprzez uwalnianie tej wprowadzonej przez składniki i dodawanie własnej, neutralnej, przez co zachowana jest jego siła. Najczęściej wykonywane przed przedstawieniem nowego składnika, ponieważ nadmiar nacechowanej magii może źle zareagować z nową, nacechowaną inaczej.
4. Wrzucanie składników do zimnej wody — przedłuża czas, w jakim składniki oddają swoje właściwości do wywaru, robiąc to stopniowo. Umożliwia wyciągnięcie ze składników jak najwięcej. Dodane w ten sposób składniki najczęściej rozpuszczają się podczas warzenia i nie nadają się do późniejszego wykorzystania.
5. Wrzucanie składników do gorącej wody — w ten sposób dodajemy składniki, które nie byłyby uwolnić swoich właściwości w niższych temperaturach, lub gdy ten sam składnik wykorzystujemy kilkukrotnie w tym samym eliksirze, wyławiając go i dodając w późniejszych etapach.
6. Odpowiedni rozmiar składników — podczas obrabiania składników ważne jest zwracanie uwagi na ich odpowiedni rozmiar. Zbyt rozdrobnione szybciej i gwałtowniej oddadzą swoje właściwości do eliksiru, co zaburzy jego równowagę; z kolei zbyt duże kawałki zrobią to odpowiednio wolniej, a konieczność zwiększenia czasu gotowania sprawi, że inne będą przegotowane.
7. Zaklęcia podczas warzenia eliksirów — nie powinno się ich rzucać, nawet rozpalając palnik czy czyszcząc zabrudzone narzędzia, ponieważ wywar może przejąć część magii z otoczenia. Zachodzące w nim reakcje mogą gwałtownie przyspieszyć, doprowadzając nawet do wybuchu.
8. Zamrażanie eliksiru — jest to jeden ze sposobów oczyszczania przesyconych eliksirów. Przy obniżonej temperaturze, nadmiar substancji aktywnych oraz ewentualnych zanieczyszczeń wydziela się w formie krystalicznej, umożliwiając ich oddzielenie. Prawidłowo uwarzony eliksir zawsze będzie się mroził klarownie.

rodzaje kociołków

1. Cynowy — najpopularniejszy z kociołków. Idealnie nadaje się do nauki, ponieważ nie przyspiesza procesu warzenia, dając tym samym więcej czasu na każdy z etapów. Najlepiej się sprawdza przy podstawowych eliksirach, a przy bardziej zaawansowanych może sprawiać kłopoty.
2. Mosiężny — dobry kociołek dla osób, które mają doświadczenie w warzeniu eliksirów, ale nie czują się na tyle pewnie, by korzystać kociołków z czystej miedzi. Przyspiesza proces warzenia, ale nie tak bardzo jak miedziane. Przygotowane w nich eliksiry często działają odrobinę dłużej niż te uwarzone w cynowych.
3. Miedziany — przez to, że miedź nagrzewa się równomiernie i szybko, polecany jest czarodziejom o większej wiedzy w dziedzinie warzenia eliksirów. Przygotowywane w nim eliksiry gotują się bowiem znacznie szybciej niż chociażby w cynowych.
4. Srebrny — przez to, że srebro ma właściwości odkażające, najczęściej używany jest do warzenia eliksirów, w których przeważają składniki pochodzenia zwierzęcego, ale także do tych o właściwościach medycznych. Pozwala na przygotowanie bardziej skoncentrowanych wersji niektórych mikstur.
5. Złoty — jest najbardziej wytrzymałym kociołkiem. Przez to, że jest odporny na działanie skoncentrowanych związków, mogą być w nim warzone nawet najbardziej żrące trucizny, które rozpuściłyby inne kociołki. Dodatkowo jest jedynym kociołkiem, którego jony nie przechodzą do eliksiru, dzięki czemu nie zaburza w nawet najmniejszym stopniu struktury magicznej mikstury. Obowiązkowy w kolekcji każdego mistrza eliksirów.
6. Składany — wynalezione stosunkowo niedawno. Ich nietypowy kształt umożliwia złożenie, przez co zajmują mniej miejsca, jednak przez to trudniej jest je doczyścić. Częste składanie i rozkładanie może doprowadzić do nieszczelności na zgięciach.
7. Samomieszalny — jak sama nazwa wskazuje — same mieszają swoją zawartość, jednak nadają się do warzenia tylko podstawowych eliksirów. Eliksiry w nim przygotowane są słabsze niż te przygotowane własnoręcznie.
8. Ze skorupy ognistego kraba — przez to, że bardzo dobrze przechowuje ciepło, do przygotowania w niej eliksiru niepotrzebny jest stały ogień. Dodatkowo jest odporna na wyższe temperatury niż metale i jest bardziej odporna na wybuchy. Przez to, że Ogniste Kraby są na wyginięciu, korzystanie z takich kociołków uważa się za nieetyczne.

inne naczynia

1. Cylinder miarowy — służy do odmierzania określonej ilości cieczy. Ma kształt wąskiego walca, a na jego ściance znajduje się precyzyjna podziałka objętości.
2. Kolba stożkowa — najczęściej wykonana ze szkła borokrzemowego, które jest bardziej odporne na zmiany temperatury. Przez szerokie dno i wąskie ujście idealnie nadaje się do podgrzewania lub chłodzenia zawartości przez to, że płyn rozlewa się na większą powierzchnię. Na jej ściance często jest podziałka objętościowa, jednak nie jest ona precyzyjna.
3. Krystalizator — jak sama nazwa wskazuje, wykorzystywany jest przy procesie krystalizacji. Przez to, że musi być odporny na zmiany temperatur, wykonywany jest ze szkła borokrzemowego. Ma kształt niskiej zlewki o stosunku ścianki do średnicy dna 3:1.
4. Parownica — wykonana zazwyczaj z porcelany lub szkła, o kształcie czaszy z dziobkiem ułatwiającym przelewanie. Służy do odparowywania i zatężania roztworów.
5. Probówka — służy do łączenia i ogrzewania niewielkich ilości substancji. Wykonana z borokrzemowego szkła, o kształcie otwartego walca z zaokrąglonym dnem.
6. Szalka Petriego — najczęściej wykonana ze szkła, o kształcie okrągłej podstawki o szerokim, płaskim dnie i niskich ściankach. Tym samym mianem można określić zarówno pojedyncze naczynie, jak i komplet dwóch szalek o różnej średnicy, po złożeniu tworzących nieszczelny zestaw. Wykorzystywana jest do hodowania mikroorganizmów, testowania mikstur na tkankach, jako przykrywka ochronna dla drobnych składników, do krystalizacji, a także naświetlania składników.
7. Szkiełko zegarowe — wykonane najczęściej ze szkła, o kształcie okrągłego fragmentu sfery. Ma wiele zastosowań, od mieszania niewielkich ilości drobnych substancji, przez podstawowe eksperymenty (np. obserwacja rozpuszczalności lub krystalizacji), odważanie niewielkich ilości substancji, kończąc na użyciu jako przykrywka do zlewek i krystalizatorów.
8. Tygiel — wykonany z substancji odpornych na bardzo wysokie temperatury. Kształtem przypomina kubek z przykrywką. Służy do topienia substancji stałych i wyprażania.
9. Zlewka — szklane naczynie o płaskim dnie i prostych ściankach. Najczęściej wykorzystywana do odmierzania większych objętości, robienia roztworów i prostych reakcji. Często są w nich przechowywane składniki tuż przed dodaniem ich do eliksiru.

narzędzia rozdrabniające

1. Moździerz ceramiczny — najlepiej nadaje się do rozdrabniania niewielkich ilości twardych składników, przy których potrzebna jest większa precyzja. Tworzywo nie pochłania zapachów ani nie wchłania właściwości, przez co dobrze sprawdza się przy substancjach o silnych właściwościach magicznych. Są lżejsze od kamiennych, jednak porównywalne trwałością.
2. Moździerz drewniany — przez to, że pochłania zapachy i właściwości obrabianych składników, nie nadaje się do "mokrych" substancji, chociażby świeżych roślin. Ze względu na wysoką porowatość trzeba go bardzo dokładnie czyścić po każdym użyciu, aby uniknąć przeniesienia śladowych właściwości magicznych na następny składnik.
3. Moździerz kamienny — ciężki i solidny, przez co stabilnie stoi na blacie, ułatwiając pracę. Jest chropowaty w środku, co ułatwia kruszenie i ucieranie, a dodatkowo ciężar tłuczka sprawia, że do rozdrabniania twardych składników nie potrzeba dużo siły. Najpopularniejsze są granitowe oraz marmurowe, ze względu na neutralność tego tworzywa, jednak można też spotkać takie zrobione z kamieni szlachetnych i półszlachetnych. Te ostatnie wykorzystywane są raczej przy rytuałach, nie eliksirach.
4. Moździerz metalowy — najłatwiejszy w utrzymaniu czystości, jednak gładkie wnętrze oznacza, że ciężej będzie utrzeć składniki na pastę, przez co lepiej się sprawdza przy twardych, suchych składnikach takich jak kości czy kamienie. Najczęściej spotykane są stalowe lub srebrne, jednak można też nabyć inne. Należy wtedy pamiętać o właściwościach magicznych tworzywa, żeby przypadkiem nie wybrać takiego, które będzie się kłóciło ze składnikiem.
5. Moździerz szklany — dzięki niskiej reaktywności szkła nadaje się do rozdrabniania i ucierania składników o silnych właściwościach magicznych, a także bardziej "mokrych" substancji. Odporny na skrajne temperatury.
6. Nóż myśliwski — wykorzystywany przy obrabianiu składników pochodzenia zwierzęcego. Bez problemu tnie skóry, patroszy, obrabia tuszę. Wykonany z materiałów spowalniających tępienie. Przez to, że nie jest wskazane aby szarpał składnik, ma gładkie ostrze z obu stron.
7. Nóż szefa kuchni — najbardziej uniwersalny z noży. Można nim kroić i siekać zarówno warzywa, owoce, ryby czy nawet mięso, ale także miażdżyć jak i łamać twardsze elementy płaską stroną ostrza. Jego ostrze może się różnić kształtem i tworzywem w zależności od modelu i producenta. Zaleca się wypróbowanie kilku i wybór takiego, który najlepiej leży w dłoni.
8. Skalpel — mały nożyk o jednostronnym, bardzo ostrym, wymiennym ostrzu. Głównie przeznaczony jest do cięcia tkanek miękkich, jednak przydaje się we wszystkich sytuacjach, gdy potrzebna jest precyzja.
9. Tasak — zbudowany z szerokiej, jednosiecznej głowni oraz rączki. Przeznaczony jest głównie do cięcia i rąbania twardych składników, takich jak mięso z kośćmi i chrząstkami, ale też zdrewniałych części roślin.
10. Trybownik — nóż przeznaczony do oddzielania mięsa od kości oraz usuwania z niego z włókien i wnętrzności. Ma długie, zwężające się ostrze. W zależności od giętkości ostrza można go dobrać to trybowania mięsa czerwonego, jak i filetowania ryb.

narzędzia mieszające

1. Bagietka — wykonana ze szkła, o kształcie prostego pręta zakończonego z jednej strony małą łopatką. Najczęściej wykorzystywana do mieszania płynów w kolbach, zlewkach i probówkach. Jeżeli jest potrzeba wlania składnika bez zmącenia tafli eliksiru, często robi się to właśnie po bagietce.
2. Łyżka/Łopatka — wykonana z drewna, metalu lub szkła (zaleca się stosowanie dwóch ostatnich ze względu na mniejszą reaktywność tworzywa). Służy do mechanicznego mieszania zawartości kociołka, a tym samym regulowania poziomu magii.
3. Mieszadło kotwicowe — najczęściej wykonane ze stali nierdzewnej, cechującej się małą reaktywnością. Jak sugeruje nazwa, kształtem przypomina kotwicę. Dzięki swojemu kształtowi idealnie nadaje się do mieszania bardzo lepkich cieczy.
4. Mieszadło łopatkowe — najczęściej wykonane ze stali nierdzewnej. Składa się z pręta głównego i łopatek, w których mogą znajdować się otwory. Taki kształt najlepiej sprawdza się przy mieszaniu mało i średnio lepkich płynów.
5. Mieszadło śmigłowe — najczęściej wykonane ze stali nierdzewnej i kształtem przypominające śmigło (najczęściej o 4 łopatkach). Dzięki swojej budowie sprawia, że w kociołku wytwarza się przepływ osiowy. To umożliwia wytworzenie jednorodnej mieszaniny ze składników, które w normalnych warunkach by się nie wymieszały.
6. Mieszadło turbinowe — najczęściej wykonane ze stali nierdzewnej i kształtem przypominające turbinę. Najlepiej nadaje się do mieszania płynów o małej i średniej lepkości, a także — przez kształt i liczbę łopatek — do napowietrzania eliksiru.
7. Mieszadło wiskozymetryczne — najczęściej wykonane ze stali nierdzewnej. Składa się z pręta głównego, do którego przymocowane pod kątem są trzy cylindry. Całkowicie odgazowuje ciecze, przez co unika się tworzenia piany i wnikania powietrza.

pozostały sprzęt

1. Biureta — długa i cienka szklana rurka, z precyzyjną skalą objętości, od dołu zakończona kranikiem. Służy do precyzyjnego odmierzania cieczy. Przy warzeniu eliksirów bardzo często ustawiana jest, gdy do wywaru trzeba dodać krople w równych odstępach.
2. Cannula — cienka, długa igła zaostrzona na obu końcach. Najczęściej wykonana ze stali nierdzewnej. Służy do transferowania cieczy z jednego naczynia do drugiego bez kontaktu z otoczeniem.
3. Lejek — najczęściej wykonany ze szkła, rzadziej z porcelany i metali, zazwyczaj o kształcie stożka zakończonego rurką lub szlifem. Służy do przelewania płynów, przesypywania proszków oraz do sączenia.
4. Łapa/Statyw — najczęściej wykonany z metalu. Regulowany uchwyt, przy pomocy którego montuje się inne elementy aparatury, chociażby przy procesie destylacji.
5. Łaźnia — służy do wolnego ogrzewania lub schładzania substancji w kąpieli wodnej. Stosowana, gdy składnik nie powinien być wystawiony na bezpośrednie działanie wysokiej temperatury. Składa się z większego naczynia wypełnionego wodą oraz mniejszego, przeznaczonego na substancję.
6. Łyżeczka do spalań — wykonana ze spieków ceramicznych, wysokoodpornych termicznie metali lub łusek smoka. Na łyżeczkę nakłada się substancję, po czym wkłada bezpośrednio do płomienia i czeka, aż substancja się zapali.
7. Palnik — składa się z ciężkiej podstawki, w którą wmontowana jest dysza zakończona siatką, umożliwiającą bardziej równomierne rozłożenie płomienie. Sam palnik jest przedmiotem magicznym, umożliwiającym regulację zarówno wielkości, intensywności, jak i dokładnej temperatury płomienia.
8. Pipeta — rurka wykonana ze szkła lub tworzywa sztucznego, służąca do przenoszenia i odmierzania cieczy. Otwarty koniec jest wąski, a drugi szerszy, zakończony ssawką. Pipety mają różne objętości, ale istnieje możliwość zaprogramowania ich tak, by pobierały konkretną objętość.
9. Sączek — bibułka służąca do odsączania ciała stałego, stosowany najczęściej w połączeniu z lejkiem. Sączki różnią się pod względem porowatości i jakości.
10. Strzykawka — służy do pobierania, przenoszenia i dozowania ciekłych substancji. Przy eliksirach najczęściej wykorzystywana do pobrania świeżej krwi zwierzęcia, a przez to, że krew magicznych stworzeń może stopić plastik, przy warzeniu eliksirów częściej korzysta się ze szklanych. Jest mniej dokładna od biuret i pipet.
11. Szczypce — różnią się między sobą wielkością, tworzywem i zastosowaniem. Większe, drewniane często wykorzystywane są do przenoszenia nagrzanych naczyń; mniejsze, wykonane z metalu, mogą służyć do przenoszenia substancji stałych; o wyprofilowanych końcówkach (pęsety) wykorzystywane są do wyciągania ścięgien, wyrywania pojedynczych włosów czy oddzielania ości.
12. Temodero — przedmiot magiczny, najczęściej wbudowany w blat stanowiska laboratoryjnego, umożliwiający osiągnięcie i utrzymanie konkretnej temperatury (zarówno niskiej, jak i wysokiej) przez określoną ilość czasu. Przydaje się do pieczenia składników lub mrożenia eliksirów.
13. Termometr — służy do pomiaru temperatury zarówno poszczególnych składników, jak i mikstury w całości. Bardziej zaawansowane pokazują rozłożenie temperatury wewnątrz kociołka.
14. Tryskawka — służy do podawania małych ilości płynu metodą natryśnięcia strumieniem pod lekkim ciśnieniem, ale bez precyzyjnego odmierzania ilości. Najczęściej wykorzystywana do usuwania niewielkich zanieczyszczeń ze składników lub do spryskania osuszonych roślin wysokoprocentowym, czystym alkoholem w celu rozbudzenia ich właściwości.
15. Wyciskarka — służy do wydobywania soku z roślin poprzez zmiażdżenie ich, silne wyciskanie i przecieranie przez drobne sita. Otrzymany w ten sposób sok zachowuje większość właściwości, jednak cechuje się krótką datą przydatności — najlepiej przygotować go tuż przed warzeniem eliksiru.

przechowywanie

 Jeżeli przepis nie mówi inaczej, gotowe eliksiry należy przechowywać w temperaturze pokojowej, w szczelnie zamkniętych buteleczkach, najlepiej bez wystawienia na działanie światła. Do przechowywania najlepiej nadaje się brązowe szkło, ponieważ charakteryzuje się niską reaktywnością i ogranicza przepuszczanie światła.
 W jednym naczyniu nie powinno się przechowywać więcej niż 5 porcji mikstury, ponieważ zwiększa to prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych reakcji (szybsze przeterminowanie eliksiru, osłabienie właściwości itp.).
 W większości przypadków eliksiry utrzymują swoją świeżość przez 12 miesięcy od momentu skończenia warzenia; po tym czasie zaczynają stopniowo tracić swoje właściwości magiczne (różne eliksiry w różnym tempie).






Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości